Dania typowe

Małe zielone papryczki pochodzące z miasta Padrón (Galicja), zbierane gdy są jeszcze młode. Smażone lub pieczone w całości z grubą solą i dobrą oliwą.

Przysłowie: «jedne szczypią, inne nie». Po wyglądzie nie da się tego stwierdzić — każdy talerz to mała loteria. Autentyczne zbiory mają oznaczenie IGP od maja do listopada.

Klasyk kanaryjskich barów tapas: smażone na żeliwnej patelni z solą Maldon i lokalną oliwą.

Ikoniczne danie kanaryjskie. Małe ziemniaki gotowane w mocno osolonej wodzie aż skórka «zmarszczy się». Podawane w skórce.

Dwa zimne sosy: mojo rojo (papryka, pikantne) i mojo verde (kolendra, świeże). Zero pretensji, maksimum wulkanicznego smaku.

Mąka z prażonych i mielonych zbóż (kukurydza, pszenica, jęczmień). Podstawa Guanczów, niezbędny element spiżarni do dziś.

Wymieszane z bulionem tworzy escaldón, z mlekiem to śniadanie, lepi się w kulki, posypuje desery.

Jajko i ziemniak. Czasem cebula — bitwa «z/bez» jest niemal religijna.

Od śniadania po kolację. Na zimno w kanapce. Najbardziej uniwersalne danie hiszpańskie.

Świeży ser kanaryjski smażony do złotości. Skórka chrupie, środek się rozpływa.

Podawany z mojo rojo lub verde — albo z miodem palmowym z La Gomery.

Słodki krem z mielonych migdałów, cukru, jajka, cytryny i cynamonu. Pochodzenie Tejeda (Gran Canaria).

Na lodach, biszkopcie lub solo, w małych łyżeczkach — gęsty i bardzo słodki. Wersja wegańska bez jajka możliwa.